قاجاريه

     يكي ازطوايف ترك كه درقرن هفتم (ه-ش) هنگام حمله ي چنكيز ازمركز آسيا به جانب مغرب انتقال يافت كه ازسراسر خاك ايران گذشتند ودرمرز شام مسكن اختيار كردند. دريورش هفت  ساله امير تيمورگوركاني قبايل قاجاراز شام به سمت مشرق باز آمده ودرحوالي گنجه وايران اقامت نمودند.

        يكي ازهفت طايفه اي كه درخدمت شاه اسماعيل صفوي بودند وقزلباش معرف شدند، همين طايفه ي قاجار بودند.در عهد شاه عباس بزرگ اين طايفه نيروي بدست آورده وبه قبايلي چند تقسيم گريدندوحكومتي را تشكيل دادند. شاه عباس از افزايش جميت اين طايفه نيز براي حفظ مرزهاي مهم كشوراستفاده كرد. قسمت عهده اي ازآنها را در ولايت گرگان(آستراباد) براي دفع ترك نازيهاي تركمن ها مقيم ساخت. نگاهداري قلعه مبارك آباد(آق قلعه) وسواحل گرگان را كه ازبناهاي نظامي شاه طهماسب اول بود وامروزه به پهلوي دژ معروف است، به آنها سپرد

         اين شعبه ازاهل قاجاراهميت وشهرت بيشتري يافته ودردوجانب رودگرگان چراگاه هاي وسيع را به خود اختصاص دادند.آنانكه درطرف بالاي رودخانه قرار داشتند به يوخاري باش(بالاسري) وآنانكه در جانب پايين رود قرارگرفتند به اشاقه باش(پايين سري) معروف شدند. ميان اين دو دسته رقابت و

خصو مت افتاده ومكرربه غارت يكديگر مبادرت مي جستند. به سال 1140(ه-ق) بدنبال همين زدو خوردها اطراف مبارك آباد را ترك كرده وبه استرآبادآمدند.

        فتحعلي خان رئيس يكي ازطايفه ي قاجار(اشاقه باش)كه پدرمحمدحسن خان بودكه درزمان شاه تهماسب دوم به دعوت آنپادشا به خراسان رفت.امادرزمان نادرآنجا به امر او به قتل رسيد و درخواجه ربيع دفن شد.

 منبع: كتاب دهخدا

تنظیم: یحیی بهمنی دبیر علوم اجتماعی دوره راهنمایی